صبح امید (چشمه پرطراوت )

ای گل ز لوح خاطر من گم نمی شوی در صفحه صفای چمن گم نمی شوی هر چند چون تو صدهزاران گل شکفته است در نوبهار دشت و دمن گم نمی شوی پیراهن تو کهنه و خوش آب و تاب نیست ای خوش سخن تو در پیرهن گم نمی شوی از تو هزار گونه سخن می رود ولی در لابلای موج سخن گم نمی شوی موج بلا گر روز و شب بارد به سینه ات در گیرو دار رنج و محن گم نمی شوی ای جمله جان که عالمی مست از صفای توست چون جان تویی در هیبت تن گم نمی شوی ...

ای گل ز لوح خاطر من گم نمی شوی در صفحه صفای چمن گم نمی شوی هر چند چون تو صدهزاران گل شکفته است در نوبهار دشت و دمن گم نمی شوی پیراهن تو کهنه و خوش آب و تاب نیست ای خوش سخن تو در پیرهن گم نمی شوی از تو هزار گونه سخن می رود ولی در لابلای موج سخن گم نمی شوی موج بلا گر روز و شب بارد به سینه ات در گیر...