روانشناسی افراد

اینکه انتظار داشته باشیم همه افراد مودب و منظم باشند انتظاری عبث و بیهوده است. ممکن است ما به جایی برویم وکاری که یک دقیقه طول می کشد به خاطر بد سلیقگی یک ساعت طول بدهند, آیا ما باید عصبانی شویم و شر به پا کنیم؟ در این صورت ما باید هر روز چندین درگیری ایجاد کنیم که باعث دردسر و فرسایش همه می شود. چاره این است که نادیده بگیریم؛ بله باید خیلی جاها نادیده گرفت. افراد بی نظم و نادان در همه جا پراکند ه اند باید با شگرد از آنها رد شد به طوریکه با آنها هیچ برخوردی نداشته باشیم. این را هم بدانیم تا کسی کج نرود راست رفتن را یاد نمیگیرد؛ بگذار فرصت اشتباه کردن را هم به خودمان و هم به دیگران بدهیم؛ اشتباه کردن باعث میشود که بعدها راه راست را یاد بگیریم قطعا خداوند فرصت اشتباه کردن را به بندگانش میدهد ما هم بدهیم. گاهی میگوییم عجب صبری خدا دارد برای این است که خداوند اجازه اشتباه کردن را به بندگانش میدهد حال اگر هدایت نشدند و از فرصتها استفاده نکردند به عذاب رفتار خود گرفتار میشوند. کدورت به دل نگیریم خداگونه رفتار کنیم و فرصت اشتباه کردن را به دیگران بدهیم که (ان اله لب المرصاد) خدا در انتظار گنهکاران است.